Jedna sprawa karna i dwukrotne uchylenie wyroku przez Sąd Apelacyjny z powodu wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej. Historia tej sprawy pokazuje, jak istotna jest szczegółowa analiza orzeczenia i konsekwentne korzystanie ze środków odwoławczych.
Postępowanie trwa od 2006 roku.
Od aktu oskarżenia do pierwszego uchylenia wyroku
Postępowanie przygotowawcze wszczęto w 2006 roku, a w 2010 roku wniesiono akt oskarżenia obejmujący blisko 100 zarzutów dotyczących Klienta.
W 2019 roku sąd I instancji wydał wyrok skazujący.
W apelacji podnieśliśmy m.in. zarzut obrazy art. 413 § 1 pkt 5 i § 2 pkt 1 k.p.k. W odniesieniu do tego samego czynu doszło bowiem jednocześnie do uniewinnienia i skazania oskarżonego.
Taka sprzeczność w treści orzeczenia, jeżeli uniemożliwia jego wykonanie, stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k.
W 2023 roku Sąd Apelacyjny uchylił w całości wyrok sądu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Ponowne rozpoznanie i druga apelacja
W 2025 roku zapadł kolejny wyrok. Klient został uniewinniony od zarzutu działania w zorganizowanej grupie przestępczej. W odniesieniu do części zarzutów postępowanie umorzono z uwagi na przedawnienie karalności, natomiast w pozostałym zakresie zapadł wyrok skazujący.
Prokurator nie wniósł apelacji. Wyrok został natomiast zaskarżony przez nas jako obrońcę.
W apelacji podniesiono m.in. zarzut naruszenia art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. poprzez wyjście przez sąd I instancji poza granice skargi oskarżyciela publicznego.
Naruszenie zasady skargowości wiązało się z kolejną bezwzględną przyczyną odwoławczą – tym razem z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
Sąd Apelacyjny ponownie uchyla wyrok
W 2026 roku Sąd Apelacyjny umorzył postępowanie w zakresie części zarzutów z uwagi na przedawnienie karalności, a w pozostałym zakresie ponownie uchylił wyrok sądu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
W tej samej sprawie doszło więc dwukrotnie do uchylenia wyroku z powodu wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej – najpierw na podstawie art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k., a następnie art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
Sprawa ponownie wraca do sądu I instancji w zakresie zarzutów, co do których nie doszło do uniewinnienia lub umorzenia postępowania z powodu przedawnienia karalności.
Postępowanie rozpoczęte w 2006 roku trwa nadal. Jego przebieg pokazuje, jak istotne znaczenie w procesie karnym ma kontrola instancyjna oraz konsekwentne podnoszenie dostrzeżonych naruszeń prawa.
Ciąg dalszy nastąpi…
